HODOWLA OWCZARKÓW ŚRODKOWOAZJATYCKICH URGA-KAN


Idź do treści

Wzorzec rasy


Wzorzec FCI nr 335 /09.02.2011/GB
OWCZAREK ŚRODKOWOAZJATYCKI
(Sredneasiatskaya Ovtcharka)
Pochodzenie:
Związek Radziecki (rejon Azji Centralnej)
Data publikacji oryginalnego wzorca: 13.10.2010
Użytkowość: Pies stróżujący
Klasyfikcja FCI:
Grupa 2 - Pinczery, sznaucery, molosy i szwajcarskie psy do bydła.
Sekcja 2.2 - Molosy typu górskiego. Nie podlega próbom pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Owczarek środkowoazjatycki to jedna z najstarszych ras psów. Rozwijała
się ona w drodze naturalnej selekcji przez ponad 4 tysiące lat, na
rozległym obszarze, rozciągającym się od Morza Kaspijskiego do Chin
i od południowego Uralu po Afganistan. Owczarki środkowoazjatyckie
są potomkami najstarszych tybetańskich psów stróżujących, pochodzą-
cych od tybetańskiego mastifa; były wykorzystywane głównie do pilno-
wania stad, obejścia i karawan. Ostra selekcja naturalna spowodowana
przez trudne warunki życia i nieustającą walkę z drapieżnikami
wpłynęła zarówno na wygląd, jak i na charakter tych psów – są one
silne, nieustraszone, i nie trwonią na próżno energii. W rejonie swojego
pierwotnego występowania owczarki środkowoazjatyckie wykorzysty-
wane były do pilnowania stad i stróżowania. Praca hodowlana nad tą
rasą rozpoczęła się w byłym Związku Radzieckim w latach trzydzi-
estych zeszłego wieku.
WRAŻENIE OGÓLNE:
Owczarek środkowoazjatycki jest psem rosłym i harmonijnie zbudowa-
nym, nieznacznie wydłużonym (ale nie długim, i nie krótkim). Tułów
krzepki, dobrze umięśniony, szeroki i głęboki, mięśnie nie są wyraźnie
zarysowane. Wyraźny dymorfizm płciowy – samce są bardziej potężne
i odważne od suk, mają większą głowę i wyraźniej zaznaczony kłąb.
Mocny, z masywnym kośćcem i umięśnieniem. Owczarki środkowo-
azjatyckie osiągają pełna dojrzałość około 3 roku życia.
WAŻNE PROPORCJE:
Długość tułowia jest tylko nieznacznie większa od wysokości w kłębie.
Pożądany duży wzrost, ale najważniejsze jest zachowanie właściwych
proporcji. Odległość od podłoża do łokcia wynosi 50-52 % wysokości
w kłębie. Długość kufy wynosi mniej jak długości głowy, ale więcej
jak 1/3.
ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:
Pewny siebie, zrównoważony, dumny i niezależny. Psy są bardzo
odważne, charakteryzują się dużą zdolnością do pracy, wytrzymałością
i naturalnym instynktem terytorialnym. Charakterystyczną cechą jest
brak lęku wobec dużych drapieżników.
GŁOWA:
Masywna, proporcjonalna do całości. Jej kształt jest zbliżony do
prostokąta, zarówno przy oglądaniu z góry, jak i z boku.
Mózgoczaszka: Głęboka, płaska i długa. Czoło płaskie. Guz potyliczny
wydatny, ale ze względu na mocno rozwinięte mięśnie słabo widoczny.
Łuki nadoczodołowe umiarkowanie zaznaczone.
Stop: Umiarkowany.
Trzewioczaszka:
Nos: Duży, dobrze rozwinięty, ale nie wystający poza obrys kufy. Czarny,
ale u psów białych i płowych może być jaśniejszy.

Kufa: Średniej długości, tępa, oglądana z góry i z boku jest niemal
prostokątna, tylko nieznacznie zwęża się w kierunku nosa,
głęboka, pojemna, dobrze wypełniona pod oczami. Grzbiet nosa
szeroki, prosty, niekiedy nieznacznie opadający. Wyraźny podbródek.
Wargi: Grube, przy zamkniętym pysku górna ściśle zakrywa dolną.
Pożądana pełna, czarna pigmentacja warg.
Uzębienie: Szczęki mocne i szerokie, zęby duże, białe, rozstawione
blisko siebie, w liczbie 42. Siekacze w jednej linii. Zgryz
nożycowy, ale dopuszczalny także cęgowy i odwrócony

nożycowy. Kły szeroko rozstawione. Uszkodzenia zębów, o ile nie
zmieniają zgryzu, są bez znaczenia.
Policzki: Kości policzkowe długie, dobrze rozwinięte, ale nie aż tak, aby
zmieniały prostokątny obrys głowy.
Oczy: Średniej wielkości, umiarkowanie głęboko osadzone, owalne, sze-
roko rozstawione, spojrzenie skierowane na wprost. Barwa oka od
ciemno brązowej do orzechowej, pożądana ciemna. Powieki
grube, pożądane, aby dolna nie była zbyt luźna. Trzecia powieka
niewidoczna. Bez względu na maść powieki powinny być czarne,
pożądana pełna pigmentacja.
Uszy: Średniej wielkości, trójkątne, grube, nisko osadzone, wiszące.
Niższa krawędź nasady ucha na wysokości oka, lub nieco niżej.
Krótkie cięcie uszu praktykowane w kraju pochodzenia i tam,
gdzie nie jest to zabronione.
SZYJA: Średniej długości, bardzo mocna, na przekroju owalna, dobrze
umięśniona, nisko osadzona. Podgardle jest charakterystyczną cechą rasy.
TUŁÓW:
Linia górna: Harmonijna, mocna, w postawie musi zachowywać typowy przebieg.
Kłąb: Wyraźny, zwłaszcza u samców, umięśniony, długi i wysoki,
z wyraźnym przejściem do grzbietu.
Grzbiet: Prosty, szeroki, dobrze umięśniony; długość samego grzbietu
wynosi około odległości od kłębu do nasady ogona.
Lędźwie: krótkie, szerokie, lekko wysklepione.
Zad: Średniej długości, szeroki, dobrze umięśniony, lekko opadający do
nasady ogona. Wysokość w kłębie o 1-2 cm większa od wysokości w zadzie.
Klatka piersiowa: Głęboka, długa, szeroka i dobrze rozbudowana,
rozszerzająca się ku tyłowi. Żebra rzekome długie. Dołem sięga
łokcia lub nieco poniżej. Przedpiersie trochę zaznaczone na wysokości stawu barkowego.
Brzuch i linia dolna: Brzuch umiarkowanie podciągnięty.
OGON:
Gruby u nasady i dość wysoko osadzony, w naturalnej postaci szablasty
lub luźno zakręcony na ostatniej jednej trzeciej długości. Przy pobudze-
niu wznosi się na wysokość grzbietu lub trochę wyżej, w spoczynku
obwisły. W kraju pochodzenia i tam, gdzie nie jest to zabronione, cięty.
To, czy ogon jest cięty, czy nie, nie ma wpływu na ocenę.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Wygląd ogólny: Proste, o mocnym kośćcu, oglądane z przodu
równoległe i niezbyt blisko siebie ustawione. Przedramiona, oglądane z boku, proste.
Łopatka:Długa, skośnie ustawiona, kąt w stawie barkowym około 100°. Dobrze umięśniona.
Ramię: Ukośne, długie i mocne.
Łokcie: Przylegające, nie wykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz.
Przedramię: Proste, długie, na przekroju owalne, o bardzo mocnym kośćcu.
Śródręcze: Średniej długości, szerokie, mocne i pionowe.
Łapy: Duże, zaokrąglone, palce wysklepione, opuszki duże i grube,
pazury dowolnej barwy.
Kończyny tylne:
Wygląd ogólny: Oglądane z tyłu są proste i ustawione równolegle, nieco
szerzej od przednich.
Udo: Szerokie, mocno umięśnione, średniej długości.
Kolano: Nie wykręcone na zewnątrz ani do wewnątrz, umiarkowanie kątowane.
Podudzie: Niemal tej samej długości, co udo.
Śródstopie: Bardzo mocne, średniej długości, pionowe, bez wilczych pazurów.
Łapy: Duże, zaokrąglone, palce wysklepione, opuszki duże i grube,
pazury dowolnej barwy.
CHODY:
Harmonijne i elastyczne. W kłusie swobodny wykrok kończyn przed-
nich i mocna akcja tylnych. Grzbiet w ruchu prosty, wszystkie stawy
pracują bez wysiłku. Kątowanie kończyn jest głębsze w ruchu, niż w postawie.
SKÓRA:
Gruba, na tyle elastyczna i luźna, aby ochraniała przed zranieniem
w walkach z drapieżnikami.
SZATA :
Sierść: Gęsta, twarda, prosta, z obfitym podszerstkiem. Na głowie
i przednich stronach nóg krótka i gęsta. Na kłębie włos często
dłuższy. Włos okrywowy może być krótki lub dłuższy, w zależ-
ności od jego długości wyróżnia się dwie odmiany: o włosie
krótkim (3-5 cm), jednakowym na całym ciele, i dłuższym (7-10
cm), tworzącym kryzę, pióra za uszami, na ogonie i tylnych
stronach kończyn przednich, oraz portki.
Maść: Dowolna, z wyjątkiem genetycznie błękitnej lub czekoladowej we
wszelkich kombinacjach oraz płaszczowej czarno rudej.
WIELKOŚĆ I WAGA:
Wysokość w kłębie:
Psy: nie mniej jak 70 cm.
Suki: nie mniej jak 65 cm.
Pożądana duża, ale nie kosztem proporcjonalnej budowy.
Waga:
Psy: nie mniej jak 50 kg.
Suki: nie mniej jak 40 kg.
WADY:
Wszelkie odstępstwa od powyższego wzorca powinny być traktowane
jako wady i oceniane w zależności od ich stopnia oraz wpływu na
zdrowie, sprawność i dobre samopoczucie psa.
- Nieznaczne odstępstwa od typu rasowego.
- Suki w samczym typie.
- Okrągła czaszka, wąska kufa i żuchwa, mały nos.
- Oczy osadzone skośnie lub blisko siebie, obwisłe powieki.
- Uszy wysoko osadzone.
- Wargi cienkie lub luźno wiszące.
- Wysoki lub trochę zbyt krótki zad.
- Wąski front.
- Przesadne kątowanie tyłu.
- Płaskie łapy i długie palce.
- Akcja przodu wysoka (hackney), ruch trochę niezbalansowany.
- Bardzo krótka sierść.
WADY DUŻE:
- Nerwowość
- Znaczne odstępstwa od typu rasowego i konstytucji.
- Wysokonożność, lekki kościec, słabe umięśnienie.
- Oczy jasne lub wyłupiaste.
- Spadzista linia górna.
- Zad wyraźnie wyższy od kłębu.
- Zad wąski, krótki i ścięty.
- Ogon z natury krótki lub zdeformowany.
- Zbyt długie lub miękkie śródręcze.
- Kończyny tylne mocno podstawione pod tułów.
- Wzrost mniejszy o 2 cm od minimalnego.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- Agresja lub wyraźna lękliwość.
- Każdy pies, zdradzający wyraźne deformacje budowy lub zaburzenia
charakteru powinien być zdyskwalifikowany.
- Nadpobudliwość, strachliwość.
- Tyłozgryz lub wyraźny przodozgryz.
- Psy w suczym typie.
- Oczy różnobarwne, niebieskie lub zielone, zez.
- Luźne stawy.
- Maść płowa z wyraźnym czarnym płaszczem.
- Sierść kędzierzawa lub miękka.
- Rozchwiane chody.
UWAGA:
Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra w pełni
wyczuwalne w mosznie.



Powrót do treści | Wróć do menu głównego